logo

Compro Oro – Transatlantic

De Werf – 40:20

****

Bij opener Liquid Love denk je even een oude Blue Note-plaat te hebben opgelegd, misschien een Grant Green in een zomerse bui, samen met een goedgeluimde Bobby Hutcherson. Maar neen, dit is echt wel nieuw, en echt wel Belgisch, en het gaat om de gitaar van Bart Vervaeck en de vibrafoon (en marimba) van Wim Segers. Maar wat een opgewekte, zuiderse sfeer biedt deze cd. De inspiratiebronnen liggen voor de hand. Van vibrafonist Wim Segers vermoeden we dat hij fan is van Cal Tjader of Mulatu Astatke, en Vervaeck zal wel naar Marc Ribot’s Cubanos Postizos geluisterd hebben. Én naar Santana’s Lotus, want sommige nummers (zeker Madness in Havana) lijken qua klankkleur zo uit de driedubbelaar (althans in vinylversie) van de Mexicaanse gitaarmeester weggelopen. Al willen we Segers en Vervaeck zeker niet reduceren tot ‘clonen van’. Daarvoor is deze muziek te fris, te plezant, te intens. Vibrafoon en gitaar kunnen rekenen op een uitstekende ritmesectie van Mattias Geernaert (bas) en Frederik Van den Berghe (drums), inclusief de voor deze exotische muziek zeer essentiële percussie van Robbe Kieckens, die zijn kindertijd in Rwanda doorbracht en daar duidelijk een virtuoos gevoel voor ritme aan heeft overgehouden. En dan komt ook nog eens Nathan Daems, nog zo’n Vlaamse muzikant met een voorliefde voor exotische muziek, meespelen op Voodoo Valley. Afrika, Cuba, Mexico: we hoorden het allemaal op deze cd. Zware avant-garde hoeft u dus niet te verwachten. Maar lichte kost is Transatlantic evenmin: dit is gewoon vrolijke, virtuoos uitgevoerde jazz. Wie hier naar luistert, wordt vanzelf goed gezind.

Peter De Backer

Wim Segers (vib, marimba), Bart Vervaeck (g), Mattias Geernaert (b), Robbe Kieckens( perc), Frederik Van den Berghe (d)

Datum: juli 10, 2015
Abonneer