logo

Eve Beuvens – Heptatomic

Igloo – 51:33

***

Het bijgeleverde persbericht spreekt over een ‘evenwichtsoefening tussen lyrisme en vrijheid.’ Een intrigerende tekst want waarom zouden het poëtische en het vrije met elkaar op gespannen voet moeten staan? Toch is het niet onbegrijpelijk. Pianiste Eve Beuvens deed zich eerder gelden als een pianiste en evengoed als een componiste die fijnzinnig te werk ging. Niet iemand die eindeloos noten clustert of met snelheid dan wel kracht probeert te imponeren. Die kwaliteit heeft haar werk nog altijd, maar met dit septet lijkt ze nu en dan uit haar beproefde idioom te willen losbreken, de controle enigszins uit handen geven en toeval als achtste speler inzetten.

Dat het resultaat er beslist mag zijn, heeft in de eerste plaats te maken met de sterke stukken die Beuvens schrijft. Een schat aan klankkleuren en melodisch – of harmonisch materiaal waarmee de musici tijdens hun solo’s hun voordeel kunnen doen. In de tweede plaats dankt Heptatomic zijn succes juist aan de keuze van die muzikanten, die geenszins allemaal door de wol geverfde usual suspects zijn, maar ieder hun waarde voor het groepsgeluid hebben. Zo zijn ensembles ontstaan die door Beuvens prachtig zijn uitgedacht en vormgegeven; sfeervolle, enigszins impressionistische fragmenten. Ze worden afgewisseld met episodes waarin Beuvens als componist een stap terug doet en de musici vanuit de opgeworpen structuur hun eigen weg moeten zoeken. Zo opgeschreven klinkt het wellicht nogal conceptueel, maar Heptatomic is behalve een intelligente plaat, vooral ook een levende.

Mischa Andriessen

Eve Beuvens (p), Laurent Blondiau (t, bugel); Grégoire Tirtiaux (as, bar), Sylvain Debaisieux (ts), Benjamin Sauzereau (g), Manolo Cabras (cb), Lionel Beuvens (d)

Datum: oktober 19, 2015
Tags: ,
Abonneer