logo

Ken Vandermark & Paal Nilssen-Love: The Lions Have Eaten One Of The Guards

Audiographic Records – 52:33
*****

Beginnen met de conclusie: The Lions Have Eaten One Of The Guards is een album om met open mond naar te luisteren. Je kan deze concertopname uit het Zuiderpershuis in Antwerpen (uit oktober 2013) gerust beschouwen als een bekroning op een samenwerking die bijna anderhalf decennium teruggaat en intussen negen releases opleverde, waaronder een uit de kluiten gewassen box set en een paar dubbelalbums. Terwijl heel wat leeftijdsgenoten stilaan beginnen denken aan een lagere versnelling, blijft de man van Chicago hoge toppen scheren. Het lijkt wel alsof hij nog gretiger, nog hongeriger ingaat op elke uitdaging. Van verminderde productiviteit is geen sprake, van energieverlies evenmin. Dat geldt ook voor zijn tien jaar jongere collega uit Noorwegen, een fenomeen binnen de Europese improvisatie. Hij is het onvermoeibare anker van talloze bands en projecten, maar nergens komt zijn waanzinnig ontwikkelde intuïtie zo mooi tot z’n recht als aan de zijde van Vandermark. Van vrije improvisatie wordt wel eens beweerd dat ze vooral een intellectuele uitdaging biedt aan de uitvoerders zelf, maar wie op zoek is naar een goed voorbeeld om  dat idee te ontkrachten, hoeft niet verder te zoeken. Opener “Slant” trekt meteen de kaart van de explosieve kracht, maar doet dat met zo’n bevlogenheid en meeslepende, rollende energie, dat je mee wil doen met de kreten die her en der opduiken. Improvisatie met een knoert van een hart. Het ene moment onstuitbaar wringend, het andere rotaanstekelijk en vol opruiende, ritmische patronen: het is expressionistisch meesterschap zonder weerga. “Odd Numbers”, waarvoor tenor en bariton worden ingeruild voor de klarinet is kaler, ingetogener en abstracter, bewijs dat de twee ook meesters van de fijnzinnige interactie zijn. Ook al grijpt Vandermark terug naar de sax en het duo naar die verschroeiende woeligheid. Het compacte “Color On Colour” is tenslotte een dromerige nagedachte die de kans geeft om dit meesterwerk stilaan te laten bezinken.

Guy Peters

Ken Vandermark (tenorsax, baritonsax, klarinet), Paal Nilssen-Love (drums, percussie)

Datum: december 21, 2015
Abonneer