logo

Marcus Miller – Afrodeezia

 

Pork Pie Records – 65:07

***

Naar eigen schrijven probeert Miller met deze cd een ode te brengen aan mensen die onderdrukking en slavernij hebben ondergaan en die te boven zijn gekomen. Slechts twee van de elf tracks zijn niet van de bassist zelf. Deze cd ademt de typische Millerstijl, maar hij biedt muzikaal nét iets meer. De composities omvatten een vrij breed spectrum: wereldmuziek, jazz, funk, noem het en je krijgt het. Toch konden wij ons niet ontdoen van de indruk dat er hier en daar wat cliché maatwerk om de hoek komt kijken. Je hoort natuurlijk wel dat Miller zijn instrument feilloos beheerst, en de hem eigen funky en slappende stijl komt altijd weer bovendrijven. Wij vragen ons af of hij zich niet al te veel heeft laten drijven op herhaling, grooves, funky ritmes die op zich niet misstaan maar na verloop van tijd ietwat voorspelbaar worden en het luisterplezier wat bederven. Dat er nogal wat etnische componenten in de tracks worden gemengd is een pluspunt, maar het maakt verre van alles goed. De derde tune, Preacher’s Kid, contrasteert dan weer als gave compositie met veel klankkleuren (zelfs een koortje) en illustreert het kunnen van de man. Al bij al is dit een mooie cd geworden, maar hij is dubbel: het té gepolijste karakter verdrijft veel swing, en dat is jammer. In zijn totaliteit scoort deze plaat onder het niveau van Miller.

Marc Van de Walle

Marcus Miller (elb, cb, gimbri, bkl) met wisselende bezettingen

Datum: juni 10, 2015
Abonneer